نگاشتن مطلب در حوزه فرهنگ و رسانه، با بیانصافیهای برخی متصدیان امر، تأسف و تأثر نویسندگان و روزنامه نگاران متعهد را به دنبال داشته است. درست در فضایی که جریانات شبه اصلاح طلب در بوق و کرنا میدمند که گستره نقد باید در فضای جامعه طنین انداز باشد، در صورتی است که افراد و اندیشههایی باید در مسیر فضای باز و بدون هر گونه ممیزی و فیلترینگ گام بردارند که همسو با منافع و اندیشههای معطوف به شبه لیبرالیستی آنان باشند اما اگر جریانات معتقد به نظام و انقلاب اسلامی موضوع و مقالهای در جهت پیشبرد اهداف انقلاب اسلامی منتشر کنند با تعابیر متنوعی همچون همسو بودن با اسرائیل و افراطیگری محکوم یا با ارسال ابلاغیهای از سوی دادگاه الخ.... و به عبارتی «مرگ اگر خوبه برای همسایه خوبه» فضای فرهنگی و اجتماعی جامعه را به این سو متمایل ساختهاند. رویکرد اتاق فکر جریانات فرهنگی و سیاسی شبه اصلاحطلب با استخدام واژه «افراطیگری» با القای شبهه و با روش مغالطهگری در ذهن و افکار عمومی سعی بر مشوش نمودن و نهایتاً تلاش مجدد بر بیرون آمدن نام خویش از صندوق آرای انتخاباتی هستند.
گستره افراطیگری در همه ابعاد و شئون فرهنگی و. . . در ذهن همگان ناخودآگاه به زمانی خطور میکند که با بازگشت و رجعت به آثار فرهنگی و هنری قبل از انقلاب اسلامی آثار سخیفی را به پردههای سینما روانه کرد. مگر نه آنکه بحران مخاطب و انزوای سینمای کنونی ما یکی از مشکلاتی است که ریشه در افراطیگریهای دولت اصلاحطلب داشته و با گستره فیلمهایی بود که تلاش بر ترویج اباحهگری اخلاقی و استثمار فرهنگ در خدمت سرمایهداری داشتند به طوری که سینمای ایران را به ورطه ورشکستگی (به تقصیر) کامل کشاند و سراغ وزیرش را باید در ناکجاآباد فرنگ گرفت. افراطیگری زمان دوران اصلاحات در زمینههای گوناگون همانند حمله بیشرمانه به مقدسات، ارزشهای هشت سال دفاع مقدس و.... که با پرداختن به آن، میباید مثنوی هفتاد من کاغذ به رشته تحریر درآورد.
با مداقه از طرز تلقی گویندگان افراطیگری که نگارنده این مطلب آنان را «اغواگران اندیشه» میشناسد، هر تقابل و تضارب اندیشهای که نحوه تعاملش با نظام استکبار و کشورهای غرب مساعد باشد و به عبارتی نوع تلاش آن در راستای سر تا پا غربی شدن و کاپیتالیسم باشد، از دایره شمول افراطیگری خارج است و او فردی اعتدالگراست. حال از منظر اینان جریان انقلاب اسلامی ایران و نیز آموزهها و دستورات فراوان قرآن کریم در مقابله با کفار و منافقین نیز نوعی افراط به شمار خواهد رفت! اینان با مغالطه سعی در اغوای مردم انقلابی و مؤمن در جهت کسب اهداف از پیش تعیین شده خود دارند، همانطور که رهبر عزیزمان تأکید بر ایجاد بصیرت و شناخت کافی از وضعیت سیاسی، فرهنگی و... را دارند، میطلبد که با تعمیق بصیرتمان و با همافزایی همه مردم عزیزمان از نیات ابزاری مستخدمین این گونه کلمات پرده برداشت.
نویسنده : محمد مهدی حکیم
